นานมาแล้วมีต้น แอปเปิ้ลใหญ่อยู่ต้นนึง 

และก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนนึง 
ชอบเข้ามาอยู่ใกล้ๆและเล่นรอบๆต้นไม้นี้ทุกๆวัน 
เขาปีนขึ้นไปบนยอดของต้นไม้ และก็กินผลแอปเปิ้ล 

และก็นอนหลับไปภายใต้ร่มเงาของต้นแอปเปิ้ล 

เขารักต้นไม้ และต้นไม้ก็รักเขา 
เวลาผ่านไป เด็กน้อยโตขึ้น และเขาไม่มาวิ่งเล่นรอบๆต้นไม้ทุกวันอีกแล้ว 

วันหนึ่ง เด็กน้อย กลับมาหาต้นไม้ เด็กน้อยดูเศร้า 

" มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม 
" ฉันไม่ใช่เด็กเล็กๆแล้วนะ ฉันไม่อยากเล่นรอบๆต้นไม้อีกแล้ว 

ฉันต้องการของเล่น ฉันอยากได้เงินไปซื้อของเล่น" เด็กน้อยตอบ 
" ฉันไม่มีเงินจะให้ .... เก็บลูกแอปเปิ้ลของฉันไปขายสิ 
เพื่อเอาเงินไปซื้อของเล่น " ต้นไม้ตอบ 
เด็กน้อยตื่นเต้นมาก เขาเก็บลูกแอปเปิ้ลไปหมด 

และจากไปอย่างมีความสุข 
หลังจากเขาเก็บแอปเปิลไปหมดแล้ว เขาไม่กลับมาหาต้นไม้อีกเลย 
ต้นไม้ดูเศร้า...... 
วันหนึ่ง เด็กน้อยกลับมา เขาดูโตขึ้น 

ต้นไม้รู้สึกตื่นเต้นมาก 
" มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม 
" ฉันไม่มีเวลามาเล่นหรอก ฉันมีครอบครัวแล้ว 
ฉันต้องทำงานเพื่อครอบครัวของฉันเอง

เราต้องการบ้าน ช่วยฉันได้ไหม"

" ฉันไม่มีบ้านจะให้ แต่... ตัดกิ่งก้านของฉันไปสิ .... เอาไปสร้างบ้าน" 

ดังนั้นเด็กน้อยตัดกิ่งก้านทั้งหมดของต้นไม้ไป และจากไปอย่างมีความสุข 
อีกครั้งที่ต้นไม้ถูกทิ้งให้เดียวดาย และเศร้า.... 
วันหนึ่งในฤดูร้อน เด็กน้อยกลับมา ต้นไม้ดีใจมาก 
" มาหาฉัน และมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม 
" เปล่า ฉันรู้สึกผิดหวังกับชีวิต และเริ่มแก่ขึ้น 
ฉันอยากแล่นเรือไปพักผ่อนไกลๆ ให้เรือฉันได้ไหม" 
" ใช้ลำต้นของฉันได้ เอาไปสร้างเรือ เพื่อเธอจะได้เล่นเรือไปและมีความสุข" 
ต้นไม้ตอบ 

ดังนั้น เด็กน้อยตัดลำต้นของต้นไม้ไปสร้างเรือ 

เขาล่องเรือไป และไม่เคยกลับมาอีกเลย 
หลายปีผ่านไป ในที่สุดเด็กน้อยกลับมา 
คราวนี้เขาดูแก่ลงไปมาก 
" ฉันเสียใจ ฉันไม่เหลืออะไรจะให้อีกแล้ว

ไม่มีผลแอปเปิ้ลให้ .... ฉันไม่มีลำต้นให้ปีนอีกแล้ว "

" ฉันไม่มีฟันจะกินแล้ว 
ฉันปีนไม่ไหว และฉันก็แก่แล้ว" เด็กน้อยตอบ 

" ฉันไม่มีอะไรเหลือให้อีกแล้ว สิ่งเดียวที่เหลือ มีเพียงรากที่กำลังจะตาย" 
" ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว แค่อยากได้ที่พักพิง ฉันเหนื่อยมาหลายปีแล้ว"

" รากของต้นไม้แก่ๆ จะเป็นที่พักพิงของหนูได้ 
...... มาสิ นั่งลงข้างๆฉัน ... หลับให้สบาย....." 

เด็กน้อยนั่งลงข้างๆ ต้นไม้ดีใจ ยิ้ม...และน้ำตาไหล........ 

นี่เป็นเรื่องสำหรับทุก ๆ คน ต้นไม้ในเรื่องคือพ่อแม่
เมื่อเราเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เรารักที่จะเล่นกับพ่อกับแม่... 
เมื่อเราโตขึ้น เราทอดทิ้งพ่อ และแม่ และกลับมาหาท่าน 
เมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่าง หรือเมื่อเรามีปัญหา 
ไม่ว่าอย่างไร...พ่อ และแม่ของเราก็จะอยู่และให้ทุกสิ่งอย่างที่ท่านทำได้ 
หวังเพียงเรามีความสุข
คุณอาจจะคิดว่า " เด็กน้อย" ในเรื่องโหดร้าย 

แต่นั่นคือความจริงที่สะท้อนให้เห็นว่าพวกเราทำกับผู้มีพระคุณอย่างไร ? 

........ แล้วต้นไม้ของคุณล่ะ ....... เด็กน้อย .....???