บทความ HR ดร.สมบุญ
MMP คน ทรัพยากรมนุษย์ / มนุษย์ ทรัพยากรมนุษย์
ความรู้และเทคโนโลยีที่ทันสมัยต่างๆที่ประเทศตะวันตกนำมาใช้ ด้วยกระบวนการศึกษาเพื่อนำความรู้และเทคโนโลยีนั้นมารับใช้แก้ปัญหาที่ประเทศตะวันตกทำ และหลายครั้งกระบวนการศึกษานั้นได้สร้างความรู้และเทคโนโลยีที่เป็นนวัตกรรมใหม่ๆส่งออกนำรายได้เข้าประเทศ เทคโนโลยีและความทันสมัยเป็นสิ่งที่ทุกองค์กรต้องการ แต่ส่วยใหญ่ต้องซื้อมาจากประเทศ สะทอ้นถึงกระบวนการศึกษาในบ้านเราเป็นการศึกษาหาความรู้และเทคโนโลยีที่ทันสมัย ส่วนรู้แล้วมีแล้วจะใช้ได้ใช้เป็นหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง จึงทำให้หลายครั้งเราอาจจะได้ยินเรื่องการจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกหลายอย่างที่เราจัดซื้อจัดหามามีมากกว่าเมือเทียบกับประเทศอื่นๆที่มีรายได้หรือจำนวนประชากรขนาดใกล้เคียงกับประเทศของเรา
เราให้ความสำคัญกับทรัพยากรมนุษย์ที่มีค่ามากที่สุดซึ่งเป็นทรัพยากรของครอบครัว องค์กร สังคม และประเทศชาติ ก่อนที่ท่านจะถามว่าทำไมประเทศเราจึงมีขีดความสามารถในการคิดค้นสร้างนัวตกรรมน้อยกว่าประเทศอื่นๆ ที่มีทรัพยากรในทุกๆด้านไม่มากกว่าเรา
ประเทศของเราใช้กระบวนทัศน์การพัฒนาแบบแยกส่วน ที่สร้างวิกฤตการณ์ทางสังคมมากมายเช่น ปัญหาศีลธรรมเสื่อมถอย ยาเสพติด การขาดจิตสำนึกทางสังคม ฯลฯ อันสะท้อนถึงความล้มเหลวของการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนามนุษย์ เมื่อพูดถึงการศึกษาเพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เรามาทดรองตอบคำถามในมุมมองของท่านเองดั่งต่อไปนี้
• นักเรียนในบ้านเราที่จะเป็นอนาคตของชาติ อนาคตพนักงานของคุณ
o เรียนหนังสือหนัก
o แบกหนังสือหนัก
• โดยส่วนมากกระบวนการเรียนให้ความสำคัญกับการพัมนาเพื่อสร้างอนาคตของชาติแบบไหน
o ท่องจำเอกสาร/ตำรา
o พัฒนาความคิด/จิตใจ
เมื่อเทียบกับประเทศเพือนบ้านที่มีประชากรประมาณสี่ล้านคนอยู่ใต้สุดของแหลมทอง ในช่วงเวลาสองทศวรรษที่ผ่านมาเราคงได้รับรู้ข่าวสาร และบทบาทผู้นำมากขึ้นจนหลายสถาบันการศึกษา/หลายหน่วยงานต้องตั้งงบประมาณเพื่อไปศึกษาดูงานด้านการพัฒนา โดยเฉพราะอย่างยิ่งเรื่องที่เกียวกับคน เช่าการศึกษา การพัฒนาข้าราชการ โปรแกมการบริหารโรงพญาบาล การแสดงศิลปะวัฒนธรรม เรารองตั้งคำถามที่เกียวกับทรัพยากรเพื่อการพัฒนาสักสิบรายการ แล้วตอบ “เรามีทรัพยากรอะไรที่ด้อยกว่าหรือน้อยกว่า” เช่น
ที่ รายการ มาก น้อย ดี ด้อย
1 จำนวนประชากร
2 ขนาดพื้นที่
3 สถาบันการศึกษา
4 ห้องสมุด
5 คอมพิวเตอร์
6 จำนวนอาจารย์
7 งบประมาณ
คำตอบของท่านคงจะให้ข้อคิดว่ามีเด็กไทยนั้น เมื่อแรกเกิดไม่มีความแตกต่างกับเด็กในทวีปอเมริกัน หรือเด็กในทวีปยุโรป แต่เมื่อโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ทำไมจึงผิดกันกับเด็กไทย ในระยะเริ่มแรกที่เข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาล ก็ยังพอจะมีความกล้าหาญ กล้าพูด กล้าแสดงออกอยู่ แต่มีผู้ใหญ่จำนวนไม่น้อยที่มักจะสอนให้เด็กไทยคิดอยู่แต่ในกรอบ หากใครคิดนอกกรอบที่ผู้ใหญ่กำหนดให้ หรือคิดอะไรแตกต่างไปจากคนอื่น ก็จะถูกตำหนิถูกดุว่าให้ได้รับความอับอาย คนไทยส่วนใหญ่ต้องการให้เด็กไทย เป็นเด็กว่านอนสอนง่าย พูดก็ฟังสั่งก็เชื่อกันไปทั้งหมด หากเด็กคนใดได้รับการสั่งสอนอบรมในลักษณะเช่นนี้ แน่นอนที่สุด เมื่อโตขึ้นไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นนักเรียน หรือนักศึกษา ที่กลายสภาพเป็นเด็กถามไม่เป็น เป็นคนสงสัยอะไม่เป็น ขาดความใฝ่รู้ใฝ่เรียนไปอย่างน่าเสียดาย คนของประเทศอื่นเขานั้นคิดอย่างเป็นอิสระมีเหตุผล กล้าคิด กล้าทำ กล้าแสดงออก แต่เด็กไทยส่วนใหญ่ ไม่กล้ากระทำเช่นนั้น เราจะเริ่มต้นอย่างไร (อ่านต่อฉบับหน้า)
จาก : MMP Magazine ฉบับที่ 1



